[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: ::
:: دوره 1، شماره 1 - ( 3-1396 ) ::
جلد 1 شماره 1 صفحات 77-93 برگشت به فهرست نسخه ها
هنرهای صناعی به مثابۀ رسانۀ هویت: آسیب شناسی هنر ملیله کاری اصفهان
آرش حسن پور1، محی الدین آقا داودی2
1- دانشجوی دکتری، رشته جامعه شناسی، دانشگاه اصفهان.
2- دانشجوی دکتری، رشته تاریخ تحلیلی و تطبیقی هنر اسلامی، دانشگاه شاهد تهران.
چکیده:   (790 مشاهده)
 ملیله‌کاری یکی از مهم‌ترین شاخه‌های هنر فلزکاری است که همواره جزء جدانشدنی هنرهای صناعی اصیل و معرف فرهنگ، هویت ملی و ارزش‌های ایرانی اسلامی و وجوه مادی و معنویِ فرهنگ سنتی و هنری شهر اصفهان بوده است؛ اما به رغم پیشینۀ درخشان این هنر در شهر اصفهان، وضعیت امروزی آن از حیثِ گستره، میزان هنرمندان فعال، بازار هنری، فرایند آموزش و توزیع و مصرف آن نگران‌کننده است. بدین منظور در پژوهش حاضر تلاش شد تا از منظر جامعه‌شناسی هنر، ضمن بازشناسی تاریخی، به مستندنگاری و آسیب‌شناسی این هنر در شهر اصفهان پرداخته و در ادامه، روابط عمیق این هنر با هویت ایرانی اسلامی را توصیف کرده و سپس طرح خلاقانه‌ای برای احیای این هنر از حیث تکنیک و نقوش ارائه شود؛ بنابراین می‌بایست به این سؤال‌ها پاسخ داده شود: ۱. میدان هنر ملیله‌کاری اصفهان به لحاظ مردم‌نگارانه چگونه قابل توصیف و تفسیر و تحلیل است؟ ۲. وضعیت فعلی هنر ملیله‌کاری در شهر اصفهان چگونه است و موانع توسعۀ این هنر و آسیب‌شناسی آن چیست؟ ۳. احیای هنر ملیله‌کاری به لحاظ تکنیکی و عملیاتی چگونه میسر است؟ ۴. طرح نوآورانۀ مطالعه واجد چه امتیازات خلاقانه‌ای است؟ مهم‌ترین اهداف مطرح در این مطالعه عبارت است از مطالعۀ مردم نگارانۀ میدان هنر ملیله‌کاری معاصر شهر اصفهان (مستندنگاری، آسیب‌شناسی و توصیف مفصل وضعیت موجود) و ارائۀ طرحی نوآورانه (در نقوش و تکنیک( به منظور احیای هنر ملیله‌کاری و تقویت هویت ایرانی اسلامی. برای پاسخ به سؤالات مطالعه و تحقق اهداف پژوهش، روش تحقیق کیفی و سنت مردم‌نگاری انتخاب شد. روش گردآوری داده‌ها نیز شامل مطالعات کتابخانه‌ای، مشاهده و مصاحبۀ نیمه ساختاریافته است. نتایج پژوهش در زمینۀ آسیب‌شناسی ملیله‌کاری مؤید آن است که عواملی نظیر درآمد ناکافی تولیدکنندگان، آگاهی اندک مصرف‌کنندگان، روش‌های ناصحیح تولید ملیله و ورود افراد فاقد صلاحیت در مرحلۀ تولید، کمبود خلاقیت در تولید آثار و رواج کپی‌برداری، خلأ تبلیغات و واردات آثار خارجی مشابه در افول جایگاه این هنر در شهر اصفهان نقش اساسی دارد. همچنین با تأکید بر دو جنبۀ خلاقیت و کاربردی بودن که اساس هنر سنتی است، ایده‌ای خلاقانه با هدف بهبود و احیای این هنر که شامل نو آوری در طرح و ابتکار در تکنیک اجراست، مطرح و نمونه‌هایی از آثار ساخته شده با این الگو ارائه شد. در پایان نیز اهمیت تولید و مصرف آثار ملیله‌کاری به عنوان کالاهای هویتی مهم در راستای تقویت بُعد فرهنگی و تاریخی هویت و احساس تعلق ملی تبیین گردید.
واژه‌های کلیدی: هنرهای صناعی، رسانۀ هویت، ملیله کاری، آسیب شناسی هنر
متن کامل [PDF 641 kb]   (632 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۳/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۷/۳/۱۰ | انتشار: ۱۳۹۷/۳/۱۰
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hasanpour A, Aghadavoudi M. Handicraft as Identity Medium: Filigree Pathology in Isfahan. Journal of Iranian Handicrafts. 2017; 1 (1) :77-93
URL: http://hsi.kashanu.ac.ir/article-1-69-fa.html

حسن پور آرش، آقا داودی محی الدین. هنرهای صناعی به مثابۀ رسانۀ هویت: آسیب شناسی هنر ملیله کاری اصفهان. نشریه هنرهای صناعی ایران . 1396; 1 (1) :77-93

URL: http://hsi.kashanu.ac.ir/article-1-69-fa.html



دوره 1، شماره 1 - ( 3-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه هنرهای صناعی ایران Journal of Iranian Handicrafts
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 4056