نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 استادیار،گروه صنایع دستی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران، نویسنده مسئول
2 دانشیار، گروه صنایعدستی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه پژوهش هنر، دانشگاه هنرایران، تهران، ایران
چکیده
کلیدواژهها
عنوان مقاله [English]
نویسندگان [English]
Introduction
The pottery and ceramic biennials held from 1981 up to 2021 were a context of the intertwining of artistic trends with social changes. Iran experienced four decades of ups and downs in social changes, and artists achieved various experiences in this turmoil. Artists have not only reflected these changes in their works but also developed identities that simultaneously show the stability of identity against the instability of conditions and the historicity of identity against the contemporary situation in their works. In this way, they express cultural interpretations and narratives in works of art. The aim of this study was to explore how biennials are arenas for artists' competing narratives of traditional-contemporary identity, and traditional-modern art in the four decades from 1981 to 2021. It was also to recognize the influence of pottery biennials on socio-cultural changes and their semantic implications.
Research Method
This study deployed a qualitative approach and used discursive analysis for its method; discourse analysis shows how signs, texts, works, and events are formed around a central signifier that expresses an idea-centeredness and stabilizes a cultural discourse. This study deploys Laclau and Mouffe’s critical discourse analysis method. From the perspective of the objective, it was classified as fundamental research, and the data was collected through library methods, observation of works in museums and exhibitions. This article also addressed five dominant discourses that advanced Iran's cultural developments and influenced events, trends, biennials, and works of art. These discourses included the discourse of cultural revolution, cultural invasion, cultural interaction, cultural engineering, and cultural moderation.
Research Findings
The biennial pottery exhibitions were influenced by cultural and political discourses after the revolution. These discourses can be identified in terms of five important political periods in Iran. These periods include: the first period from the beginning of the revolution to the beginning 1989; the second period from 1989 to 1997; the third period from 1997 to 2005, the so-called Reformist government; the fourth period from 2005 to 2013, the so-called fundamentalist government, and the fifth period from 2013 to 2021, the so-called Moderate government. These periods offered a context for the conflicting dominant/marginal discourses in which the pottery exhibitions took shape. In the discursive space of pottery and ceramic exhibitions and biennials, these two types of dominant/marginal cultural discourses were also in conflict and, thus, influenced the trend of contemporary pottery. The conflict between dominant/marginal discourses in the gaps, ruptures, and fissures of contemporary Iranian society and culture took on many forms, such as city/rural, Iranian/Islamic, traditional/modern, male/female, reformist/ fundamentalist. The lived experience of potters in these situations, gaps, confrontations, and conflicts shaped and reflected in their works.
Conclusion
The research findings showed that the pottery biennial was an arena of confrontation and conflict between identity narratives: the conflict between traditional/modern art, religious/national art, naturalistic/abstract art, global/native art, applied/pure art. it was a conflict that ultimately led to the formation of new meanings in the flow of committed art, religious art, critical, feminist, environmental art, and other contemporary artistic experiences. Accordingly, the eleventh pottery biennial was also recognized as an arena of resistance, influenced by cultural discourses, and put forth the pottery movement as an exception in traditional arts, in the ups and downs between practical and semantic aspects, between tradition and modernity
کلیدواژهها [English]
آبراهامیان، یرواند. (۱۴۰۰). تاریخ ایران مدرن. ترجمۀ محمدابراهیم فتاحی. چ۲۲. تهران: نشر نی.
آرمین، منیژه، اکبری، عباس، و ترسلی، مرتضی. (۱۳۸۸). نهمین دوسالانۀ ملی سفال و سرامیک معاصر ایران. تهران: مؤسسۀ توسعۀ هنرهای تجسمی معاصر.
آرمین، منیژه. (۱۳۹۹). ویژهنامۀ یازدهمین دوسالانۀ ملی سرامیک ایران. تهران: مؤسسۀ توسعۀ هنرهای تجسمی معاصر.
اثباتی، محمدحسن. (۱۳۸۵). هشتمین دوسالانۀ هنر سفال سرامیک و آبگینۀ معاصر ایران. تهران: مؤسسۀ توسعۀ هنرهای تجسمی معاصر.
استوری، جان. (۱۳۹۸). مطالعات فرهنگی دربارۀ فرهنگ عامه. ترجمۀ حسین پاینده. چ۶. تهران: آگه.
اسمیت، رابرت مرداک. (۱۳۹۹). هنر ایران. ترجمۀ کیانوش معتقدی با همکاری علیرضا بهارلو. تهران: خط و طرح.
اکبری، عباس. ۱۳۸۵. دوسالانۀ سفال بعد از پنج سال. نشریه تندیس.۹۰: ۴.
اکبری، عباس. (۱۳۹۰). پرونده؛ دوسالانۀ سفال. نشریۀ تندیس، شمارۀ ۲۱۰، ۱۴.
امدادیان، یعقوب. (۱۳۸۱). سفال و سرامیک معاصر ایران؛ گزیدهای از آثار هفتمین نمایشگاه سفالگران معاصر ایران. تهران: مؤسسۀ توسعۀ هنرهای تجسمی.
انوشفر، محمدمهدی. (۱۳۸۳). چالشهای دوسالانۀ سفال. نشریۀ تندیس، شمارۀ ۲۹، ۷.
باقری، صادق. (۱۳۹۹). ویژهنامۀ یازدهمین دوسالانۀ ملی سرامیک ایران. تهران: مؤسسۀ توسعۀ هنرهای تجسمی معاصر.
ترکمانیان، مرضیه. ۱۳۸۵. بررسی موانع رشد سرامیک هنری در ایران. پایاننامۀ کارشناسیارشد دانشگاه الزهرا تهران.
جلیلی، رضا. (۱۳۸۳). تفکری خاص نسبت به جهان اسلام؛ گفتوگو با دکتر نامور مطلق دبیر فرهنگستان هنر. نشریۀ شرق، شمارۀ ۳۸۲.
جی گلاک، سومی هیراموتوگلاک. (۱۳۵۵). سیری در صنایعدستی ایران. ترجمۀ یحیی ذکاء و رضا علوی. تهران: بانک ملّی.
حسینی، سید مجتبی. ۱۳۹۹. ویژهنامه یازدهمین دوسالانۀ ملی سرامیک ایران. تهران: مؤسسه توسعه هنرهای تجسمی معاصر.
خانیکی، هادی. (۱۳۹۳). اعتدال ساختاری، ضعف جامعه مدنی و عدم توازن ارتباطی در ایران، رهیافتهایی بر گفتمان اعتدال، به کوشش ابراهیم حاجیانی، تهران، چاپ اول، نشر نگاه معاصر.
راورد راد، اعظم و فاضل، عاطفه ۱۳۹۴. عوامل اجتماعی مؤثر بر تبدیل سفال از صنعت به هنر در ایران. مجلۀ مطالعات اجتماعی ایران، سال ۹، doi:20.1001.1.2008363.1394.9.3.3.0
زکریایی کرمانی، ایمان، نظری، امیر، و شفیعی سرارودی، مهرنوش. (۱۳۹۴). مطالعۀ نقوش سفالینههای معاصر روستای کلپورگان سراوان با رویکرد انسانشناسی هنر. فصلنامۀ علمیپژوهشی نگره، شمارۀ ۳۶، ۷۴-۹۱. doi:10.22070/NEGAREH.2015.261
دولتی، مجتبی. (۱۳۹۹). نقد گفتمانی دولتهای پس از انقلاب اسلامی با معیار گفتمان انقلاب اسلامی. تهران: مؤسسۀ فرهنگی و هنری قدر ولایت.
ذاکریان، مهدی. (۱۳۸۰). ارزیابی سیاست خارجی خاتمی از منظر صاحبنظران. تهران: انتشارات همشهری.
زندهروح کرمانی، مسعود. (۱۳۹۲). دهمین دوسالانۀ ملی سفال معاصر ایران. تهران: مؤسسۀ توسعۀ هنرهای تجسمی معاصر.
سالور، مریم. (۱۳۹۹). مریم سالور برگزیده آثار ۱۳۹۷-۱۳۶۵. تهران: مؤسسۀ فرهنگی پژوهشی چاپ و نشر نظر.
سنایی، وحید، محقر، احمد، و زمانی، سمیه. (۱۳۹۰). بررسی سومین دورۀ مجلس شورای اسلامی در سیاستگذاری؛ مطالعۀ موردی برنامۀ اول و گذار به دورۀ سازندگی. پژوهشنامۀ علوم سیاسی، سال ۶، ۱۴-۳۱.
شمسی، عبدالله، بهرامی، قدرتالله، مظفری، آیت، و سعیدی، مهدی. (۱۳۹۶). جامعهشناسی سیاسی احزاب ایران. تهران: پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق(ع). انتشارات زمزم هدایت.
شمیلی، فرنوش، پرتوی دیلمی، مهرناز، قاسمی کاکرودی، مهدی، و غفوریفر، فاطمه. (۱۳۹۷). بررسی ظروف سفالی معاصراستان گیلان با تأکید بر گمجها. پژوهش در علوم انسانی، ۳ (۹)، ۶۵-۷۸.
شیرانی، مینا. ایزدی جیران، اصغر.(۱۳۹۸). پژوهشی بر دانش بومی سفال کلپورگان. دو فصلنامه دانش های بومی ایران. صفحات ۱۵۰-۱۱۵. https://doi.org/10.22054/qjik.2020.32094.1108
صحفی، محمد. (۱۳۷۱). سفال معاصر ایران؛ گزیدهای از سومین نمایشگاه سفالگران معاصر ایران. تهران: انجمن هنرهای تجسمی با همکاری موزۀ هنرهای معاصر تهران.
صحفی، محمد. (۱۳۷۴). سفال معاصر ایران: منتخب چهارمین دوسالانۀ نمایشگاه سفالگران معاصر ایران. تهران: موزۀ هنرهای معاصر.
صحفی، محمد. ۱۳۷۵. سفال معاصر ایران؛ گزیدهای از پنجمین نمایشگاه سفالگران معاصر ایران. تهران: انجمن هنرهای تجسمی با همکاری موزۀ هنرهای معاصر تهران.
طاعتی، زهره. (۱۴۰۱). مطالعۀ تطبیقی سفال دستساز روستای برجک و جیرده. فصلنامۀ هنرهای صناعی اسلامی، شمارۀ ۲، https://doi.org/10.52547/jic.6.2.37
فرخی، علیرضا. (۱۴۰۲). فرهنگ عرصه تقابل گفتمانها در گفتمان انقلاب اسلامی. فصلنامۀ علمی پژوهشهای انقلاب اسلامی، ۱۳ (۴۹)، ۱۵۵-۱۷۲.
فوکو، میشل. (۱۳۹۸). دیرینهشناسی دانش. ترجمۀ نیکو سرخوش و افشین جهاندیده. چ۷. تهران: نی.
فصلنامۀ هنر. (۱۳۶۳). دیداری از موزۀ هنرهای معاصر: که شهیدان کهاند که اینهمه خونینکفنان. شمارۀ ۵.
قربانی، شعبانعلی. (۱۳۹۲). سرامیک- کامپوزیتها، آموزههای کهن- رهیافتهای نوین در ارتقای کیفیت سرامیکهای هنری. پژوهش هنر، شمارۀ ۴، ۱۰۹-۱۱۶.
کشمیرشکن، حمید. (۱۳۹۶). کنکاشی در هنر معاصر ایران. تهران: مؤسسۀ فرهنگی پژوهشی چاپ و نشر نظر.
لاکلائو، ارنستو، و موفه، شانتال. (۱۴۰۰). هژمونی و استراتژی سوسیالیستی؛ بهسوی سیاست دموکراتیک رادیکال. ترجمۀ محمد رضایی. تهران: انتشارات ثالث.
کاکهجانی. (۱۳۹۳). جریانشناسی اصول گرایی در جمهوری اسلامی ایران. مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
محجوبی، فاطمه. (۱۳۹۶). بررسی و تحلیل آثار برگزیده دوسالانههای سفال و سرامیک ایران در سالهای ۱۳۸۸ و ۱۳۹۰. پایاننامۀ کارشناسیارشد رشتۀ صنایعدستی دانشگاه هنر تهران.
مریدی، محمدرضا. (۱۳۹۸). تهران هنر اجتماعی؛ مقالاتی در جامعهشناسی هنر معاصر ایران: کتاب آبان و دانشگاه هنر.
مریدی، محمدرضا. (۱۳۹۷). گفتمانهای فرهنگی و جریانهای هنری ایران؛کندوکاوی در جامعهشناسی نقاشی ایران معاصر. تهران: انتشارات دانشگاه هنر و انتشارات آبان.
موغاری، منوچهر. (۱۳۷۸). گسترۀ تجسمی سفال. نشریۀ هنر و معماری، شمارۀ ۳۹، ۱۲۶-۱۰۷.
موسوی، سید هادی. (۱۳۹۲). ظرفیتهای بیانی سرامیک در هنر معاصر. پایاننامۀ کارشناسیارشد مؤسسۀ آموزش عالی غیرانتفاعی و غیردولتی جهاد دانشگاهی استان یزد.
میرسلیم، مصطفی. (۱۳۷۳). اشراق؛ خاستگاه هنر. نشریۀ هنر و معماری، شمارۀ ۲۵، ۷-۱۲.
نادیزاده، لیلا. (۱۳۹۴). مطالعۀ سیر تحول سفال و سرامیک هنری ایران با تأکید بر نمونههای موجود در دوسالانههای سه دهۀ اخیر. پایاننامۀ کارشناسیارشد رشتۀ پژوهش هنر دانشگاه پیام نور.
نوذری، حسینعلی. (۱۳۸۱). احزاب سیاسی و نظامهای حزبی. تهران: گستره.
نظری، امیر. (۱۴۰۱). تحلیل گفتمانی نظام تولید و مصرف فرهنگی در نمایشگاهها و دوسالانههای ملی سفال و سرامیک معاصر ایران. رسالۀ دکتری منتشرنشده. دانشکدۀ پژوهشهای عالی هنر و کارآفرینی. دانشگاه هنر اصفهان.
نظری، امیر و زکریایی کرمانی، ایمان. (۱۳۹۴). مطالعۀ تطبیقی سفالینههای مراکز سفالگری مند گناباد و شهرضای اصفهان. فصلنامۀ علمی نگارینۀ هنر اسلامی، شمارۀ ۶، ۳۷-۵۵، doi:10.22077/NIA.2015.565
نظری، امیر، زکریایی کرمانی، ایمان، و شفیعی سرارودی، مهرنوش. (۱۳۹۳). مطالعۀ تطبیقی نقوش سفالینههای کلپورگان سراوان با نقوش سوزندوزی بلوچ. دوفصلنامۀ علمیپژوهشی مطالعات تطبیقی هنر، شمارۀ ۸، ۳۱-۴۸. dor 20.1001.1.23453842.1393.4.8.3.6
هاشمی، فائزه. (۱۳۸۵). بررسی کمی و کیفی دوسالانههای سفال و سرامیک ایران. پایاننامه منتشرنشده. دانشکده معماری و هنر. دانشگاه کاشان.
یاردیمچی، اسماعیل. (۱۳۹۰). دوسالانۀ سفال: لازمۀ توسعه. نشریۀ تندیس، شمارۀ ۱۲۰، ص۹.
Bethwaite, J., & Kangas, A. (2018). The Scales, Politics, and Political Economies of Contemporary Art Biennials. Arts & International Affairs, (2), 73-90.
Crone, P. (2012). The Nativist Prophets of Early Islamic Iran Rural Revolt and Local Zoroastrianism. Princeton: Institute for Advanced Study.
Green, C., & Gardner, A. (2016). Biennials,Triennial, And Documenta:The Exhibitions That Created Contemporary Art. Malden :Wiley Blackwell.
Hosseini-Rad, A. 2011. The Impact of Shiite and Revolutionary Beliefs on Contemporary Iranian Art. In Amidst Shadow and Light: Contemporary Iranian Art and Artists. Edited by Hamid Keshmirshekan. Hong Kong: Liaoning Creative Press Ltd.
Heinich, N. (2000). What is an artistic event? A new approach to the sociological discourse. In: Boekmancahier, jrg. 12, nr. 44, 159-168.
Echlin, Jillian (2018). Tracing the Traditional and Contemporary in the Ceramics of Iran. Journal of Ceramics Ireland.
Echlin, Jillian (2018). Finding (and Teaching) the Ceramics of Iran in a Contemporary Context. published by Studio Potter.
Kompatsiaris, P. (2019). Biennial art and its rituals: value, political economy and artfulness. Journal of Aesthetics & Culture, 11(1), 1627847.
Laclau, E., Moffe, C. (2001). Hegemony and Socialist Sterategy: Towards a Radical Democratic Politics. Second edition, published by verso.
Vogel, Sb. (2010). Biennials – Art on a Global Scale. 3rd edition. New York: Springer.
Sassetelli, M. (2017). Symbolic Production in the Art Biennale: Making Worlds. Theory, Culture & Society, 34(4), 89-113.
منابع اینترنتی
URL1: https://www.kanoonnews.ir/news/269653.
URL2: https://www.isna.ir/news/93100602351
URL3: https://www.shabestan.news/news/684790
URL4: https://tjs.farhang.gov.ir/fa/news/411874
URL5: https://www.instagram.com/p/Bxx7aIdFck8/
URL6: HTTPS:// www://2salani.ir
References
Abrahamian, Y. (2021). History of modern Iran. Translated by Mohammad Ibrahim Fattahi. Vol. 22. Tehran: Nay Publishing House. [In Persian]
Akbari, A. (2006). The ceramic biennial after five years. Tandis Magazine. 90: 4. [In Persian]
Akbari, A. (2011). File: Ceramic biennial. Tandis Magazine, Issue 210, 14. [In Persian]
Anushfar, M. (2004). The challenges of the ceramic biennial. Tandis Magazine, Issue 29, 7. [In Persian]
Armin, M, Akbari, A, & Tarsali, orteza. (2009). The 9th national biennial of contemporary Iranian pottery and ceramics. Tehran: Institute for the Development of Contemporary Visual Arts. [In Persian]
Armin, M. (2019). Special issue of the 11th national ceramic biennial of Iran. Tehran: Institute for the Development of Contemporary Visual Arts. [In Persian]
Art Quarterly (1984). A visit to the museum of contemporary arts: Who are the martyrs, who are all these bloody shrouds? No. 5. [In Persian]
Bagheri, Sadegh. (2019). Special issue of the 11th national ceramic biennial of Iran. Tehran: Institute for the Development of Contemporary Visual Arts. [In Persian]
Bethwaite, J., & Kangas, A. (2018). The scales, politics, and political economies of contemporary art biennials. Arts & International Affairs, (2), 73-90.
Crone, P. (2012). The nativist prophets of early Islamic Iran rural revolt and local Zoroastrianism. Princeton: Institute for Advanced Study.
Dolati, M. (2019). Discursive criticism of post-Islamic revolution governments with the criteria of Islamic revolution discourse. Tehran: Qadr-e Velayat Cultural and Artistic Institute.
Echlin, J. (2018). Finding (and teaching) the ceramics of Iran in a contemporary context. published by Studio Potter.
Echlin, J. (2018). Tracing the traditional and contemporary in the ceramics of Iran. Journal of Ceramics Ireland.
Emmadian, Y. (2002). Contemporary Iranian pottery and ceramics: A selection of works from the seventh exhibition of contemporary Iranian potters. Tehran: Institute for the Development of Visual Arts. [In Persian]
Esbati, M. (2006). The 8th biennial of contemporary Iranian ceramic and glass art. Tehran: Institute for the Development of Contemporary Visual Arts. [In Persian]
Farrokhi, A. (2023). The culture of the discourses’ conflict in the discourse of the Islamic revolution. Scientific Quarterly of Islamic Revolution Studies, 13(49), 155-172. [In Persian]
Foucault, M. (2019). The archaeology of knowledge. Translated by Niko Sarkhosh and AfshinJahandideh. Vol. 7. Tehran: Ni.
Ghorbani, Sh. (2013). Ceramics, composites, ancient teachings: New approaches in improving the quality of artistic ceramics. Art Research. 102-116. [In Persian]
Green, C., & Gardner, A. (2016). Biennials, triennial, and documenta: The exhibitions that created contemporary art. Malden: Wiley Blackwell.
Heinich, N. (2000). What is an artistic event? A new approach to the sociological discourse. In Boekmancahier, jrg. 12(44), 159-168.
Hosseini, S. (2019). Special issue of the 11th National Ceramic Biennial of Iran. Tehran: Institute for the Development of Contemporary Visual Arts. [In Persian]
Hosseini-Rad, A. 2011. The Impact of Shiite and revolutionary beliefs on contemporary Iranian art. In amidst shadow and light: Contemporary Iranian Art and Artists. Edited by Hamid Keshmirshekan. Hong Kong: Liaoning Creative Press Ltd.
Jalili, R. (2004). A special thought about the Islamic world: An interview with Dr. Namvar Motlaq, secretary of the art academy. Sharq Magazine, Issue 382. [In Persian]
KakeJani,A. (2014). The flow of fundamentalism in the Islamic republic of Iran. Islamic Revolution Documents Center. [In Persian]
Kashmir Shakan, H. (2017). An exploration in contemporary Iranian art. Tehran: Nazar Cultural Research Institute. [In Persian]
Khaniki, H (2014). Structural moderation, the weakness of civil society and communication imbalance in Iran, approaches to the discourse of moderation, edited by Ebrahim Hajiani, Tehran, first edition, Negah Moaser Publishing. [In Persian]
Kompatsiaris, P. (2019). Biennial art and its rituals: Value, political economy and artfulness. Journal of Aesthetics & Culture, 11(1), 1627847.
Laclau, E, and Mouffe, Ch. (2021). Hegemony and socialist strategy: Towards radical democratic politics. Translated by Mohammad Rezaei. Tehran: Sales Publications.
Laclau, E., Moffe, C. (2001). Hegemony and Socialist Sterategy: Towards a Radical Democratic Politics. Second edition, published by verso.
Mahjoubi, F. (2017). Review and analysis of selected works from the Iranian Pottery and Ceramic Biennials in 2009 and 2011. Master's thesis in the field of handicrafts, Tehran University of Art. [In Persian]
Mirsalim, M. (1994). Illumination: The origin of art. Art and Architecture Magazine, (25), 7-12. [In Persian]
Moghari, M. (1999). The visual scope of pottery. Art and Architecture Journal, (39), 107-126. [In Persian]
Moridi, M. (2019). Tehran Social Art: Essays in the Sociology of Contemporary Iranian Art: Aban Book and Art University.
Moridi, Mohammad Reza. (2018). Cultural discourses and artistic currents of Iran; An exploration into the sociology of contemporary Iranian painting. Tehran: University of Art Press and Aban Press. [In Persian]
Mousavi, S. (2013). The expressive capacities of ceramics in contemporary art. Master's thesis, Non-profit and Non-governmental Higher Education Institute of Academic Jihad of Yazd Province. [In Persian]
Nadizadeh, L. (2015). Study of the evolution of Iranian artistic pottery and ceramics with emphasis on examples from biennials of the last three decades. Master's thesis in the field of art research, Payam Noor University. [In Persian]
Nazari, A. (2022). Discourse analysis of the system of cultural production and consumption in the national exhibitions and biennials of contemporary Iranian pottery and ceramics. Unpublished PhD thesis. Faculty of Advanced Studies in Art and Entrepreneurship. Isfahan University of Art. [In Persian]
Nazari, A. ZakariaeKermani, I. (2015). A comparative study of pottery from the pottery centers of Gonabad and Shahreza, Isfahan. Quarterly Journal of Islamic Art, Issue 6. doi 10.22077/NIA.2015.565. [In Persian]
Nazari, A. ZakariaeKermani, I., & Shafiei Sararudi, M. (2014). A comparative study of the pottery motifs of Saravan Kalpurgan with Baluch needlework motifs. Bi-Quarterly Scientific Research Journal of Comparative Art Studies. Issue 8.dor 20.1001.1.23453842.1393.4.8.3.6. [In Persian]
Nozari, H. (2002). Political parties and party systems. Tehran: Gostareh. [In Persian]
Rawardrad, A .Fazel,A. (2015). Social factors affecting the transformation of pottery from industry to art in Iran. Iranian Journal of Social Studies. 9, 54-79.doi20.1001.1.20083653.1394.9.3.3.0. [In Persian]
Sahafi, M. (1992). Contemporary Iranian Pottery; selection from the third Eexhibition of contemporary Iranian potter. Tehran: Visual Arts Association in Cooperation with the Tehran Museum of Contemporary Arts. [In Persian]
Sahafi, M. (1995). Contemporary Iranian pottery: Selected works from the fourth biennial exhibition of contemporary Iranian potters. Tehran: Museum of Contemporary Arts.
Sahafi, M. (1996). Contemporary Iranian pottery; A selection from the fifth exhibition of contemporary Iranian potters. Tehran: Visual Arts Association in Cooperation with the Tehran Museum of Contemporary Arts. [In Persian]
Salvar, M. (2010). Maryam Salvar Sselected works 1986-1997. Tehran. Nazar Cultural Research Institute. [In Persian]
Sanaei, V, Mohqar, A, & Zamani, S. (2011). A study of the third term of the Islamic Consultative Assembly in policy-making; a case study of the first program and the transition to the construction period. Journal of Political Science, 6, 14-31. [In Persian]
Sassetelli, M. (2017). Symbolic production in the art biennale: Making worlds. Theory, Culture and Society, 34(4), 89-113.
Shamili, F. Partovi Deylami, M. Ghasemi Kakroudi, M., & Ghafourifar, Fatemeh. (2018). A study of contemporary pottery from the Gilan provinces with emphasis on Gomajs. Research in the Humanities. (1). [In Persian]
Shamsi, A, Bahrami, Gh, Mozaffari, A, and Saeedi, M. (2017). Political sociology of Iranian parties. Tehran: Imam Sadeq (AS) Islamic Sciences Research Institute. ZamzamHedayat Publications. [In Persian]
Shirani, M. IzadiJiran, A. (2019). A study on the indigenous knowledge of Kalpurgan pottery. Bi-Quarterly Journal of Indigenous Knowledge of Iran, 115-150 https://doi.org/10.22054/qjik.2020.32094.1108. [In Persian]
Smith, R. (2019). Iranian art. Translated by KianoushMatshi with the collaboration of AlirezaBaharlou. Tehran: Khat and Tarh.
Story, J. (2019). Cultural studies on popular culture. Translated by HosseinPayandeh. Vol. 6. Tehran: Agh.
Taati, Z. (2022). A comparative study of handmade pottery from the villages of Borjak and Jirdeh. Quarterly Journal of Islamic Industrial Arts, (2). https://doi.org/10.52547/jic.6.2.37. [In Persian]
Turkmanian, M. (2006). Investigating the obstacles to the growth of artistic ceramics in Iran. Master's thesis, Alzahra University, Tehran. [In Persian]
Vogel, Sb. (2010). Biennials–art on a global scale. 3rd edition. New York: Springer.
Yardimchi, I. (2011). The ceramic biennial: A necessity for development. Tandis Magazine, Issue 120, 9. [In Persian]
ZakariaeKermani, I. Nazari, A.&ShafieiSararudi, M. (2015). Study of contemporary pottery motifs of the village of Kalpourgan, Saravan with an anthropological approach to art. Quarterly Scientific Research Journal of Negreh. (36). doi 10.22070/NEGAREH.2015.261. [In Persian]
Zakarian, Mehdi. (2002). Evaluation of Khatami's foreign policy from the perspective of experts. Tehran: Hamshahri Publications. [In Persian]
Zende-RuhKermani, M. (2013). The 10th national biennial of contemporary Iranian ceramics. Tehran: Institute for the Development of Contemporary Visual Arts. [In Persian]
)